Wachten...
't is hier nu vier uur 's middags en ben net uit bed haha. Ik was zo ontzettend moe en had het echt even nodig. Helaas heb ik nog steeds niks gehoord van KBS, je hoopt er toch op, maar goed, we zijn hier nog ruim een week, dus er kan nog van alles gebeuren.
Vandaag eens even lekker relaxen, wat eten en vanavond hebben we afgesproken met een vriendin, June. Eventjes wat drinken en bijpraten. Morgenmiddag gaan we nog wat opnamen doen met KBS en hoop ik dat we iets horen over hoeveel mensen er hebben gekeken naar Achim Madang.
Ik kan nu echt niks meer extra doen om m'n moeder te vinden, de bal ligt nu in elk geval bij haar om het zo maar te zeggen. Als ik nu terugdenk aan gisteren denk ik dat het wel goed ging, maar ik had liever nog iets willen zeggen ook tegen haar in de camera. Om haar te laten weten dat alles goed met me is, dat ze zich niet hoeft te schamen of schuldig te voelen en dat ze een goede beslissing heeft genomen toen. Hopelijk krijg ik die kans in 'real life'.
Reageer:
Geen trackbacks: