13 Juli 06 - 22:24Nieuw bericht van moeders....

Moeders, zo noem ik m'n moeder in NL altijd Dus waarom die uit Korea dan ook niet, of moet ik Omma [Koreaans voor moeder] gaan zeggen? Ik ben er nog niet uit. 't Voelt ook nog niet echt als m'n moeder, omdat het nog zo pril is denk ik en dat er zo weinig contact is geweest nog. Maar vandaag, via Min-Chul (vriend/tolk), een nieuw bericht. M'n moeder heeft met hem gebeld. Zijn inschatting is dat het een aardig en opgeleid iemand is. Gelukkig maar! Ze vertelt dat ze te jong was om mij te verzorgen en daarbij nog eens ongetrouwd. Voordat ik geboren werd, kende ze al haar ex-man, met wie ze na mij 2 kinderen kreeg. Ze trouwden met elkaar nadat ik geboren was en hij terug kwam uit Saudi-Arabie, waar hij werkte. Zo'n 20 jaar geleden zijn ze gescheiden, erg lang heeft het huwelijk dus niet geduurd. Hun dochter, mijn halfzus, woont bij m'n moeder. M'n halfbroer, hun zoon, woont bij de ex-man van m'n moeder. Hij hertrouwde, m'n moeder is sindsdien single... dus als er nog leuke mannen zijn van rond de 45

Niemand in de familie van mijn moeder weet van mijn bestaan en m'n moeder heeft alles geheim gehouden. Maar, zo vertelde ze, ze heeft me nooit vergeten en het is altijd pijn in haar ziel gebleven.

Ze heeft de documentaire niet gezien, maar hoorde het van een vriend. Deze vriend was bij haar toen ze beviel van mij, en deze vriend hoorde het weer van Mr Park (haar ex-man, en degene die zegt dat hij m'n vader is). Deze man wil mij graag samen met haar zien, hoewel mijn moeder het liever niet heeft omdat deze man niks met mij te maken heeft. Tsja, lastig hoor... DNA-testje dan maar?

Verder bedankt ze me dat ik de eerste stap heb gezet om het contact te herstellen. Altijd als ze iets zag of hoorde over interlandelijke adoptie, maakte ze zich zorgen om mij. Bizar toch? Zo zie je maar weer, ik heb denk ik 20 jaar vrijwel niet aan haar gedacht en zij wel vaker aan mij. Geeft een raar, maar ook goed gevoel hoor. Ze wil me zeker zien, zegt ze, maar ze heeft tijd nodig. Ze wil nu met me communiceren via brieven of via e-mail en elkaar dan ontmoeten. 1 klein probleem: ze gebruikt geen email Maar waarschijnlijk is er wel iemand die haar daarbij gaat helpen.

Zo, is al weer een hoop informatie vind ik voor een dag. En nu, nu maar wachten op een foto...

- default - zes reacties / veertien trackbacks - § ¶

10 Juli 06 - 15:35Ze heeft zich gemeld...

Zojuist heb ik een bijzonder telefoontje gekregen vanuit Korea. M'n moeder heeft zich, zeer waarschijnlijk naar aanleiding van de KBS Special documentaire, vandaag gemeld bij KBS.

Dat vertelde ze tegen producer Yun van de KBS Special en die heeft het vervolgens weer doorverteld aan Min Chul, mijn vriend en tolk in Korea.

Ik ben op m'n werk en ik belde Min Chul eventjes gewoon om te horen of ie de docu gezien had en even bijpraten, toen vertelde hij dat hij verrassend nieuws had.

Vervolgens snel de camera gepakt en de opname gestart en toen heb ik hem teruggebeld. Vandaag is de docu namelijk ook nog een keer herhaald, de herhaling had vrij goeie kijkcijfers ook (5%) en wellicht heeft deze documentaire mijn moeder precies het zetje gegeven wat ze nodig had.

Wat blijkt nu, degene waar we vorig jaar achter aanzaten, die in het Choongnam-gebied woont, is het ook. Toen de politie haar belde ontkende ze, omdat ze een nieuw leven heeft, zoals verwacht. En omdat ze er heel lang over na moest denken.

Maar nu heeft ze zich gemeld, en ze wil me zien. Ze is getrouwd, weer gescheiden, en ze heeft 2 kinderen. Een zoon en een dochter. Oftewel: ik heb een halfbroer en een halfzus. Als het goed is zijn ze 2 a 3 jaar jonger dan ik. Bizar toch?

En, nog meer verbazend nieuws, de ex-man van mijn moeder, met wie ze dus een zoon en een dochter heeft gekregen, die heeft zich ook bij KBS gemeld, met het verhaal dat hij mijn vader is. Maar mijn moeder zegt dan weer dat hij dat niet is. Waarschijnlijk weet zij dan dus ook waar mijn 'echte' vader nu is, hoewel ze niet meer bij elkaar zijn.  De communicatie tussen mijn moeder en haar ex-man verloopt weer via hun dochter. Pffffffff, Ungila heeft gelijk: je familie vinden is leuk, maar je krijgt er ook een hoop familieperikelen bij

Overigens is er nog meer nieuws: mijn achternaam is geen Hwang, wat het wel is weet ik nog niet, maar het zit zo: ik ben geboren in de Hwang Hye Young (weet niet of ik het goed schrijf) kliniek. In welke plaats weet ik niet. Maar in elk geval is het dus niet Kim Song Ok's Midwife's Clinic in Incheon.

Last but not least, nog een dingetje wat ik jullie niet wil onthouden: toen mijn moeder beviel van mij, heeft ze niet naar me gekeken. Ze was bang om dan gehecht te raken aan mij en dat ze me dan niet meer zou kunnen afstaan.

Het heeft lang geduurd, maar nu is dan de kogel door de kerk. Het gevoel dat ik nu heb, kan ik niet beschrijven. Het is een rare mix denk ik van blijdschap, opluchting en verwarring.

De komende dagen zal er hopelijk meer duidelijk worden en zal ik alles zoveel mogelijk hier beschrijven.

- default - tien reacties / tien trackbacks - § ¶