21 Mei 06 - 22:02Achim Madang # 2

Nog een dag of tien en dan is het zover: 31 mei zit ik in de studio van Achim Madang. Het rare is dat ik het programma nog nooit gezien heb en er niet veel van weet, behalve dat het 6 dagen per week wordt uitgezonden, gericht is op huisvrouwen, dagelijks diverse (familie)thema's heeft en dat er bijna 5 miljoen (!!!) mensen naar kijken.

Nu het dichterbij komt krijg ik steeds vaker de vraag of ik al zenuwachtig ben, wat ik verwacht en waar ik op hoop. Over dat laatste kan ik kort zijn: natuurlijk hoop ik dat ik via dit programma m'n biologische moeder vind. Daarvoor gaan we naar Korea tenslotte.

Ik weet niet wat ik moet verwachten en echt zenuwachtig ben ik (nog) niet. Eigenlijk ben ik zelden echt heel zenuwachtig, maar wellicht op het moment dat ik daar zit, is alles anders. Wat ik wel weet is dat ik het nu niet meer in eigen hand heb. Dat realiseerde ik me al toen ik de vorige keer bij KBS was om de oproep op te nemen. Wachten in de lobby van de zender, dan komt iemand je halen, je moet een formulier invullen waarop je aangeeft alle consequenties die volgen uit het programma voor eigen rekening neemt en dat het programma/zender nergens voor verantwoordelijk is. Raar, maar 't kan me eigenlijk ook niks schelen.

Vervolgens wacht je op je beurt, doe je je praatje en ga je naar binnen voor de 'intake'. Dan willen ze van alles van je weten, en waarom je bij hun zit. En dan begint het wachten... En eigelijk verwacht ik dit ook, ik laat het ook maar over me heen komen dan en wacht af wat er gebeurt. Alles wat je kunt doen om iemand te vinden heb ik gedaan. Alles wat in mijn macht lag en in die van anderen. Wat dat betreft heb ik daar een oneindig goed gevoel over... Maar hoe ik me voel als het programma niks zou opleveren? Daar kan ik nu nog geen zinnig woord over zeggen. Helaas heb ik geen glazen bol

- default - Reageer / vijf trackbacks - § ¶

21 Mei 06 - 21:46Foto's Rëunie en crew te zien bij Pictures!

- default - Reageer / Geen trackbacks - § ¶

21 Mei 06 - 00:57Al bijna 400 bezoekers!

- default - Reageer / Geen trackbacks - § ¶

20 Mei 06 - 12:35Achim Madang

Op vrijdag 14 april was ik dus bij de KBS studio's voor de opnamen van de oproep voor het programma Achim Madang. Hieronder zie je 2 foto's van toen.

- default - Reageer / een trackback - § ¶

19 Mei 06 - 20:45Een dag rust

Zo, vandaag eindelijk rust, uitgeslapen en om 12.00 uur weer begonnen bij LLiNK. Niet echt hard werken, wel gewoon lekker bezig. Vanmiddag dus nog 1 interview gegeven aan RTV Rijnmond, zodra ik de link of het audio binnen heb, zet ik het online.

Voelde bevrijdend om weer even 'vrij' te zijn. Geen opnamen, geen Koreanen even om je heen, even rust dus. Maar er is nog genoeg te doen. Langzamerhand moet ik me nu toch ook voorbereiden op de trip. Wordt ook weer 10 dagen, waarvan alleen de eerste 2 vast staan. Dan is het afwachten, wat er uit die show komt. Misschien staat moeders wel voor m'n neus ineens, dan weet je natuurlijk niet wat er verder gebeurt. Mocht er niks gebeuren, dan genieten Ungi en ik van het land (voor het eerst samen daar zonder tv-crew) en gaan we nog even afspreken met haar biologische moeder. Ik weet het niet, durf ook niet te hopen, ik laat het allemaal wel over me heen komen, en open-minded en zonder al te veel verwachtingen erin.

Alweer trouwens vele reacties gekregen van allerlei mensen. Bijzonder, en ik probeer ook iedereen terug te mailen en waar mogelijk te helpen. Ik zal kijken of er evt. een samenwerking mbt het vinden van mensen mogelijk is met KBS of het programma Achim Madang. Daarmee zouden wel veel mensen geholpen zijn denk ik, en het geeft me ook een goed gevoel.

Tot zover vandaag, morgen weer een dag.

- default - Reageer / Geen trackbacks - § ¶

19 Mei 06 - 12:42interview RTV Rijnmond

Dag iedereen. Vandaag, ongeveer tussen 13.30 en 14.30 te horen op Radio Rijnmond een interview dat werd afgenomen met verslaggever Jack Kerklaan over m'n film.

check www.rijnmond.nl

- default - drie reacties / Geen trackbacks - § ¶

18 Mei 06 - 22:17Nieuwe foto's

- default - Reageer / Geen trackbacks - § ¶

18 Mei 06 - 22:01Het zit erop

Vandaag was de laatste draaidag van de Koreaanse crew. Vanmiddag wat sfeerbeelden gedraaid en vanavond een Arierang-borrel in scene gezet. Dit omdat ik ooit had geschreven dat ik tijdens een Arierang-borrel voor het eerst Koreaan onder de Koreanen was.

Arierang is een vereniging van geadopteerde Koreanen in Nederland. Ik ben zelf geen lid, eigenlijk omdat ik er niet zoveel behoefte aan heb en ook omdat ik vrijwel nergens ook lid van ben. Dat hoeft van mij niet zo nodig.

Het zit er dus op, nu gaan ze terug naar Korea om te monteren. Ik ben benieuwd wat het wordt, en wat ze verder nog van mij verwachten als ik binnenkort terugga. Ik ben ook wel een beetje blij dat het erop zit, hoewel over een dag of 10 gaat het hele spelletje weer beginnen als we teruggaan naar Korea. De komende week zal ik wat proberen uit te rusten, en toch ook voorbereiden op de trip en natuurlijk met mijn werk bij LLiNK verdergaan. En uiteraard eindelijk eens proberen al die verhuisdozen uit te pakken.

't Is leuk zo'n ploeg om je heen en proberen iets moois te maken, maar ook heel vermoeiend en af en toe lastig qua communicatie, andere cultuur en andere werkwijze dus ook. Nu ga ik een biertje pakken en ff chillen...

- default - Reageer / Geen trackbacks - § ¶

18 Mei 06 - 00:28Rëunie Pt. 2

Vandaag, of sinds een kwartier eigenlijk gisteren, waren 'we' weer bijelkaar. Met 'we' bedoel ik de mensen uit mijn adoptiegroep, en dan in het bijzonder degenen die het leuk vinden om te komen. Kyki, Stephanie, Kim, Ungila en ik. Vijf van de negen mensen dus. We hadden wederom afgesproken in Koreana, het Koreaanse restaurant in Rotterdam. En wederom werd er gefilmd, ditmaal door KBS, de Koreaanse zender.

Natuurlijk was het anders dan de eerste keer, vorig jaar op 27 maart 2005, precies 25 jaar na onze aankomstdag. Dit keer waren er geen ouders bij, geen escorts van Wereldkinderen, geen aanhang, alleen de mensen van onze groep dus. Een vraag van de Koreaanse crew was hoe we dit nou vonden. Iedereen was het er wel over eens dat het leuk en bijzonder is, dat we het voorstellen aan elkaar niet meer hoefden te doen en dat we gewoon ook over andere dingen praten dan alleen adoptie of Korea. Dagelijkse dingen. Ik vond het vooral bijzonder dat er na 1 jaar nog steeds onderling contact is. Zoals bekend, contact vinden is het moeilijke niet, contact houden daarentegen weg. Daar is iedereen voor nodig en dat moet ook iedereen willen. Uiteraard staat het iedereen vrij om niet te komen, of er niks mee te willen. Enigszins jammer vind ik het natuurlijk wel. Ik heb alle 8 andere leden gevonden, gesproken ook, maar niet iedereen ook ontmoet. Echt compleet zijn we dus nog niet geweest, maar aan de ander kant is het misschien ook wel goed zo. Ik vind het leuk om de verhalen van Kyki te horen over haar ervaringen met Korea, interessant vind ik de twijfels bij Stephanie, wil ik nou wel of niet naar Korea, wat betekent adoptie nou voor mij? En Kim, die glundert zodra we het over Korea hebben.

Zoals Ungila ook zegt, je biologische familie vinden is leuk, maar het echte leven, en misschien ook wel de problemen komen daarna. Na het etentje kregen we telefoon van de biologische moeder van Ungila. Het ging over haar neefje van 6. Ze hebben geld nodig om deze jongen een opleiding te kunnen bieden, een toekomst. Scholing is duur in Korea, niet iedereen verdient daar even veel geld, en ook wij zijn, helaas, nog geen miljonair. Ik hoop dat we iets kunnen regelen en een oplossing hiervoor kunnen vinden.

Of we van Korea houden, was de laatste vraag van de Koreaanse crew. Stephanie kwam met een treffend antwoord: 'Of course we love Korea. Without Korea, we wouldn't be here. There would be no us...'

- default - vijf reacties / Geen trackbacks - § ¶

17 Mei 06 - 00:50Lange dagen

Vandaag alweer een lange dag achter de rug. Ik ben het natuurlijk wel gewend om lange dagen te maken, maar 't geeft je eigenlijk ook geen tijd om even tot rust te komen.

Vandaag ben ik 's ochtends vroeg even naar LLiNK gegaan om te werken, daarna zijn we naar Schiphol gegaan om wat scenes te draaien. Daarnaast heeft producer Yun 2 tickets voor mij en Ungila gekocht om 29 mei te vertrekken naar Zuid Korea. We komen terug op 9 juni.

Daarna zijn we naar Wieringerwerf gegaan, waar ik mijn hele jeugd heb doorgebracht. We gingen filmen dat ik bij m'n ouders thuiskwam en we hadden het ondermeer over hoe het was toen ik aankwam, waarom ze geadopteerd hebben en wat ze er van vinden dat ik met die film bezig ben en nu dus ook op zoek ga naar m'n biologische moeder. Zoals ik al wist, vonden ze het geweldig. Zij hebben geenszins het gevoel dat ze me kwijtraken, of dat ze niet meer nummer 1 zijn. En dat is ook niet zo. Ik weet dat zij mijn ouders zijn, of zoals ik het wel eens zeg: zij zijn degenen die mijn kont hebben afgeveegd toen ik het zelf niet kon. Daarmee wil ik alleen aangeven dat ik weet dat ze alles voor me hebben gedaan en nog doen.

Zojuist heeft de Koreaanse crew een wat langer interview met me afgenomen, over mijn ouders, en over wat ik over adoptie vind.

Morgen zal ik hier wat meer over schrijven. Nu ga ik naar bed.

- default - tien reacties / een trackback - § ¶

15 Mei 06 - 23:53Even stilstaan...

want momenteel wordt ik geleefd door de Koreaanse crew, de voorbereidingen op de aanstaande reis naar Zuid-Korea, de verhuizing en ook nog eens mijn werk bij LLiNK.

Al mijn aandacht is gericht op de KBS documentaire en die van mezelf. Jammer genoeg blijft er weinig tijd over om te genieten, en nog belangrijker, tijd door te brengen met Ungila. Het gaat haar natuurlijk ook niet in de koude kleren zitten. Achim Madang is een geweldige kans om iemand te vinden. Zoals jullie misschien wel weten is de biologische zus van Ungi al meer dan 2 jaar spoorloos.

Haar grootste wens is dan ook om haar weer terug te vinden, wellicht via Achim Madang. Soms voel ik me wat schuldig dat ik zo met mijn neus in de boter ben gevallen en zij al zolang op zoek is naar haar zus en niet deze kans heeft gekregen.

Aan de andere kant is er nu de KBS documentaire; daarin kan ze vertellen dat ze haar zus mist en een foto laten zien. Daarnaast zal KBS alle gegevens en foto's op hun website zetten. Naar de uitzending kijken wekelijks ruim 4 miljoen mensen, netzoveel als Achim Madang, wie weet komt er ook iets uit voor haar.

Ik hoop in elk geval dat ik ook in de Achim Madang uitzending kan vertellen dat zij op zoek is, misschien mag ze zelfs wel bij me zitten. Ik hoop het, ik kan het vragen, maar ik heb er verder geen invloed op. Jammergenoeg.

We moeten hopen dat we die kans krijgen, het zou voor haar natuurlijk ook geweldig zijn.

En ik ga heel hard werken om de film eindelijk af te ronden, 't zou een keer tijd worden haha.

- default - drie reacties / een trackback - § ¶

15 Mei 06 - 22:29Middelburg

Vandaag zijn we naar Middelburg gegaan, naar de ouders van Ungila. Eerst moest ik nog even gauw langs m'n werk en toen reden we vanuit Rotterdam naar Middelburg. Zoals altijd werden Ungi en ik hartelijk ontvangen en dat was ook voor de crew het geval.

Na een Zeeuwse bolus gingen we opnemen, we bladerden wat door oude foto-albums en het adoptiedossier van Ungila. Het gesprek kwam om hoe Ungila aankwam in Nederland, ze huilde heel veel en riep een week lang Omma, Omma. Omma betekent moeder in het Koreaans. Toen de Nederlandse moeder van Ungila dat vertelde, moest ze ook huilen. Ik kan het me goed voorstellen, natuurlijk is dat heel zielig en zij konden zich het nog levendig herinneren. Dan besef je toch dat ze 3 jaar oud was bij aankomst en echt al een leventje was begonnen in Korea. Beetje praten, beetje lopen en er bewust van dat ze haar moeder mist. Wat dat betreft kan ik me misschien gelukkig prijzen dat ik slechts 3 maanden oud was. Te jong om bewust te zijn van wat er gebeurd en dat te herinneren. Aan de andere kant zou ik maar dolgraag iets herinneren, maar dat kan natuurlijk niet Stel je voor dat ik alles nog zou weten van die drie maanden, dat ik alle gesprekken had kunnen volgen en onthouden...

Maar goed, dat is niet het geval en ik moet nu kijken of die informatie ooit nog wel komt. Misschien wel, misschien niet. Ik denk in elk geval dat wat er ook gebeurd, het een leerzame en intense ervaring zal zijn voor de rest van mijn leven.

- default - Reageer / Geen trackbacks - § ¶