14 Mei 06 - 17:34Dus er was toch informatie...
Toen ik vorig jaar voor het eerst naar Zuid-Korea ging om het land te bezoeken en het weeshuis, waren we ook al aan het draaien voor de documentaire. In februari vlogen we naar de andere kant van de wereld om te filmen, het land te beleven en eventueel te zoeken naar biologische familie, mocht er toch informatie blijken te zijn over hen. In mijn adoptiedossier dat ik in Nederland had, stond namelijk dat er totaal geen gegevens waren van mijn biologische familie. In het KSS weeshuis bleek echter anders.
Omdat ik mijn reacties in Zuid Korea spontaan wilde houden, wilde ik vooraf niets weten over mogelijke informatie. Maar omdat we maar 9 dagen zouden gaan, had ik mijn vriendin gevraagd alvast op zoek te gaan naar informatie. Op 17 januari 2005 kreeg Ungila het onderstaande mailtje van KSS.
January 17, 2005
Dear Ms. Ungila van Es:
This is in response to your e-mails regarding more background information on your boy friend, In-soo Radstake and the possibility to locate his Korean family, and also the help for making his documentary. I understand your explanation and situation so I would like to share the following information with you.
He was placed to KSS for adoption through KIM Song Ok Midwife’s Clinic at 49, Yulmok-dong, Jung-ku, Incheon City where he was born, and we had some information on his adoption through the midwife. It was that the birth mother, OH Hye Kyung could not take care of her child as a young unmarried mother aged 19 and wanted the midwife to take the necessary steps for her child’s adoption. At that time it was common because we did not have any understanding adoption but wanted to keep this in secret, and for these cases the adoption procedure was done as the abandoned because we did not get any consent from the birth parents in person. And as we know, the midwife’s clinic was closed long time ago.
On your request, we have tried to search for his birth mother with the information from the midwife but we were unable to locate her. The police station and district office could not find the record of the birth mother and it means that the information on the birth mother is wrong. At this moment we have no further way to locate her. We are sorry for this but these days we have many cases like your boyfriend; the birth parents left wrong information on themselves because of their privacy.
Regarding the making his documentary, we have had bad experiences with this kind of work with mass media so we feel uncomfortable with them. I am sorry to inform you that we can not help you according to our agency’s policy but you can make a film by yourself at KSS. When the adoptee wants to make a film for their personal reason we have allowed them to do but when it is opened to the public we have not helped them. I would like you to understand this situation.
When he comes to KSS we can meet and explain him his background and our searching for his birth mother. It is our work for the adoptees who want to know his background but I do not want this to be bothered or opened by other people.
I do hope the travel to Korea would be helpful for him to understand his adoption and his motherland, Korea. Thank you for your understanding and patience.
Sincerely,
Choon Hee Kim
Korea Social Service, Inc.
- default -
-
§ ¶
14 Mei 06 - 10:52Rust
Vandaag eindelijk een beetje rust. Gisteren hebben we de hele dag verhuisd en interviewde de Koreaanse filmploeg wat vrienden van me en mijn ouders. Toch leuk om te horen dat ze je een eerlijk iemand vinden en een leuk iemand. Maar goed, genoeg zelfbevlekking, gisteren zijn ze ook bij Kyki langs geweest (een vrouw uit onze aankomstgroep) en vandaag gaan ze bij Stephanie langs, idem dito.
Dus vandaag staat nog even in het teken van het oude huis schoonmaken en nog wat nodige spullen kopen en vanavond willen ze een wat uitgebreider interview met me doen.
De klokt tikt rustig door, maar inmidels is het wel al 14 mei en over 15 dagen zitten we in het vliegtuig op weg naar Seoul.
Ik heb eigenlijk nog helemaal niet de tijd om er over na te denken, ik heb nu nog veel te veel te doen, maar langzaam aan zal het wel beginnen te kriebelen. Ik heb ook nog niks gehoord over hoe het zal gaan bij die studio-uitzending en veel meer dan dat ik ben uitgenodigd en dat kijkers live kunnen inbellen weet ik ook niet.
Kyki is sinds kort ook op zoek naar haar biologische familie. De Koreaanse filmploeg vroeg haar het volgende: 'Zou je bij je biologische ouders gaan wonen, als je ze vindt?' Een moeilijke vraag denk ik, en ik weet niet wat ik zou antwoorden. Ik weet wel dat mijn Nederlandse ouders gewoon mijn ouders zijn en dat zullen ze ook altijd blijven. En mijn ouders weten ook dat ik zo over hun denk. 't lijkt me ook raar hoor, stel nou dat ik een tijdje bij mijn biologische moeder zou gaan wonen, en zonder tolk en zij spreekt geen Engels. Dan vind ik er denk ik al snel geen zak meer aan haha. Non-verbaal en met handen en voeten zou wel wat communicatie mogelijk zijn, maar je wilt toch van elkaar weten hoe je de afgelopen, laten we zeggen 25 jaar, hebt doorgebracht?
Wat er allemaal is gebeurd en dat dan ook nog eens tot in de kleinste details?
Ik zal snel wat foto's proberen te plaatsen van ons vorige bezoek aan ZUid Korea.
- default -
-
§ ¶
12 Mei 06 - 13:10Just another day...
Zo, vanochtend weer vroeg begonnen, de Koreaanse filmcrew opgehaald en naar m'n werk gegaan bij LLiNK. Toen kwam 4 in 't land langs en hebben we verder ook nog wat interviewtjes gedraaid. Ze willen bijvoorbeeld weten hoe ik me nu voel, Nederlander of Koreaan en waarom die verrekte filmploeg er nu is 
Anyway, zodra ik wat meer tijd heb zal ik foto's oploaden (en ook zodra ik snap hoe het werkt hehe) en meer algemene info over de film en de anderen.
Zo, nu ga ik weer met de crew geschoten materiaal terugkijken dat zij mogen gebruiken voor de docu, waar ik overigens zelf ook aan mee zal schrijven.
- default -
-
§ ¶
11 Mei 06 - 15:53Credits
Wat ik even belangrijk vind om te vermelden is dat San Fu Maltha van Fu Works eind 2003 mij de kans heeft gegeven om deze documentaire te maken. Zonder enige kans op subsidie en uitzendgarantie heeft hij hiervoor zijn nek uitgestoken. Dank daarvoor nogmaals.
Verder moet ik natuurlijk niet vergeten de cameraman, Martijn van Broekhuizen (een geweldenaar), de geluidsman Jos Ten Klooster (ook een geweldenaar) en de productieleider Jos van der Linden (idem dito .
En vanuit FuWorks natuurlijk de ondersteuning van Charlotte Bouman, Nicole Pieters, Danielle Guirguis, Lonnie Brands en Maryl Adler.
Ik hoop dat ik de verwachtingen waar kan maken en jullie een prachtige film kan teruggeven.
Maar last but niet least, wil ik bovenal mijn vriendin Ungila van Es bedanken voor haar toewijding, inzet en het zijn van een steun en toeverlaat gedurende deze hele periode. Zonder haar zou ik nooit zover zijn gekomen als waar we nu zijn.
Dank je hiervoor, kleine
- default -
-
§ ¶
11 Mei 06 - 15:43Het eerste bericht!
Dag allemaal,
mijn naam is In-Soo Radstake en ik ben 26 jaar oud. Op 27 maart 1980 ben ik vanuit Zuid Korea naar Nederland gekomen en ben geadopteerd door Nederlandse mensen, mijn ouders.
Sinds eind 2003 werk ik samen met producent San Fu Maltha aan mijn eerste documentaire: Een enkeltje Seoul - Amsterdam?
In deze documentaire zoek ik na 25 jaar de mensen weer op die tegelijk met mij in het vliegtuig naar Nederland kwamen. Mijn vliegtuigbroers en zusjes
In totaal waren we met 9 kinderen, varierend in de leeftijd van 2 maanden oud tot zelfs 5 jaar oud.
Een van die kinderen is nu mijn vriendin, Ungila.
In de film ga ik op zoek naar het antwoord op de vraag: Wie ben ik? Ben ik nou Nederlander of Koreaan? In mijn zoektocht op antwoord op deze vragen, ga ik langs bij mijn vliegtuiggenoten en bezoek ik voor het eerst in mijn leven mijn geboorteland; Zuid-Korea. Ik ben daar naar toe gegaan om te ervaren wat het land met me doet, voelt het als thuiskomen?
In het weeshuis in Seoul check ik mijn adoptiedossier. In het dossier wat ik heb in Nederland staat namelijk dat er geen gegevens zijn van mijn biologische ouders. In Seoul blijkt dat er toch gegevens zijn van mijn biologische moeder. Er volgt een lange zoektocht die in feite op niets uitloopt. De vrouw die we vinden met onze gegevens (naam, geboortedatum en sofi-nummer) ontkent via de politie dat ze mijn moeder zou zijn.
Vervolgens ligt de zoektocht bijna een jaar stil, ik geef er ook geen groot belang meer aan, totdat ik via een Koreaanse vriend in contact kom met mensen van het Koreaanse televisieprogramma Achim Madang. Een varia-programma met elke woensdag een uitzending die in het teken staat van mensen die op zoek zijn naar iemand.
Ik ben uitgenodigd voor deze show en op 31 mei 2006 zal ik in Seoul, in de studio zitten om mijn verhaal te doen.
Dit programma heeft al vele jaren veel succes gehad in het bijelkaar brengen van mensen. Dagelijks kijken er 4,5 miljoen mensen naar dit programma. Het is dus heel goed mogelijk het via dit programma lukt om mijn biologische moeder te vinden.
- default -
-
§ ¶
